(Jı çıl hezari zêdetır mıslıman, lı ser gırê Erefê kom bûbûn û çav û guhên tevan lı Pêxember (s.x.l.) bû ka çı dıke û çı dıbêje. Bı carekê dınya sekıni da ku guhdari peyv û telimatên Pêxember ên dawiyê bıke. Pêxember (s.x.l.) lı ser dewara xwe jı mıslımanan re xutbeyek pır gıring da. Tê de bı kurti prensib û baweriyên islamê beyan kırın. Temamê Xutbê ew e): Mırovno! Lı mın bıhesinın ez nızanım dıbe ku pışti vê salê dı vi cıhi de ez hew leqayi we werım. Mırovno! Bêşık xwin û malên we jı we re heram e, û xwin û malên we mina muqeddesiya vê rojê û vê mehê û vi bajari muqeddes e. Tev edetên cahiliyetê dı bın lıngê mın de ne; hatıne betalkırın û rakırın. Ezê pêşin jı xwina me, xwina kurapê(pısmam) xwe Haris kurê Ebdulmuttelib Rebie betal dıkım. Faiza cahiliyetê hatiye rakırın û ezê pêşin faiza apê xwe Ebbas kurê Ebdulmutelib betal bıkım. Ew tev de betal e û betal e. Mırovno! Şeytan dı vi diyarê we de jı hatınperestınê bêhêvi ye heta ebedê. Lêbelê jı xeyni perestınê, ger itaata wi were kırın, ew bı gunehên ku hûn bıçûk hesab dıkın ji razi ye. Hayedar bın ku Şeytan we jı dinê we nezivırine. Mırovno! Taxirkırına mehên heram lı gor keyfa xwe zêdeyiya kufrê ye. Kesên kafır pê dıkevıne şaşiyê. Salekê heram û salekê helal dıkın, da ku jımara mehên heram jı xwe re sıvık bıkın. Bêşık zeman zivıriye halê xwe yê esli, mina halê wê roja ku Xweda erd û asiman afırandın. Sal duwanzdeh meh e, çar meh jê heram ın. Sısê jı wan lı pey hev ın. Zilqade, Zilhicce û Muherrem ın, û Receba kı neqeba Cumadiyelaxır û Şebanê de ye. Mırovno! Jı Xweda bıtırsın. Mafên jınan pêk binın. Heqên wan wında nekın. Bêşık ew emanetên Xweda ne, we jê teslim sıtandine û we ew bı hukmê Xweda jı xwe re helal kırıne. Bêşık heqê we lı ser wan heye û heqên wan ji lı ser we hene. Heqê we lı ser wan ew e ku keseki bê rıza we neêxın hundırê mala we. Ger ku vê bıkın, bı lêdanek sıvık wan te'dip bıkın. Û heqên wan lı ser we ew e ku hûn ixtiyaciya xwarın, vexwarın û lıxwekırınê jı wan re bı edalet pê binın. Mırovno! Peyvên mın baş fêhm bıkın. Vaye mın jı we re teblix kır û mın jı we re Kıtêba Xweda Qur'an û Sunneta Resûlê wi hıştiye. Ger hûn xwe bı herdukan bıgırın, dı rêya wan de bımeşın, hûnê qet nekevın şaşiti û kufrê. Mırovno! Emirên we heta Kıtêba Xwedê dı nav we de hakım dıkın, guhdari û itaata wan bıkın, welew ew emir koleki zenciyê porqıj ji be. Emanet kolên we! Emanet kolên we! Hûn çı bıxwın, wê bıdıne wan. Hûn çı lı xwe bıkın, wê lı wan bıkın. Heke ku gunehiya we kırın û we nexwest hûn lı wan bıborın, wan bıfıroşın. Geli ibadên Xweda, wan neêşinın. Mırovno! Guh bıdêrın gotınên mın û baş fêhm bıkın. Bızanın mıslıman bırayê mıslımani ye. Mıslıman tev de bırayên hev ın. Jı xeyni wi malê ku bırayê we bı dılxweşi dayi we, weki dın malê wi jı we re ne helal e. Zılmê lı xwe nekın, nevegerın kufrê. Ya Rebbi ma mın teblix kır? Hûnê leqayi Rebbê xwe werın. Nebê ku hûn vegerın şaşiti û kufrê, hûn cardin serê hevûdu bıpekinın û kuştınê bıkın. Bıla kesên hazır, van gotınên mın bı kesên ne hazır bıde zanin. Dıbe ku ew jı yê hazır û sehkıri fêhmkertır û zanatır be. Mırovno! Wê Xweda roja qıyametê pırsa mın jı we bıke, hûnê çı bersivê bıdın? (Mıslımanan gotın): Em şahıd ın ku te teblixa din kır û te wezifa xwe pêk ani, te nesihet û şiret kırın. (Pêxember[s.x.l.] destê xwe hılda jor û bı tılıya xwe ya şehadetê işaret bal asimanan ve kır. Dûv re tılıya xwe ber bı jêr, işaret bal bı mıslımanan ve kır û got): Ya Rebbi Tu şahıd be! Ya Rebbi Tu şahıd be! Ya Rebbi Tu şahıd be! (Dûv re Peyxamber (s.x.l.) ferza hecê bı temami eda kır û şıklê edakırınê bı pratik bı wan da zanin û jı ummeta xwe xatır xwest û vegeriya Medinê.)