Bu son çözüm sürecinde ne olup bittiği, bizim gibi işin mahiyetinden uzak olanlarca bilinmemektedir. Fakat görünen o ki bir takım çalışmalar var. Ve bu gayretlerde, hem Hükümet canibinden hem Öcalan’ın bu seneki Diyarbakır Newroz meydanında okunan mektubunda belirtildiği üzere İslam ortak paydasına ve tarihi birlikteliğe ve sosyolojik bereberliğe vurgu yapılmaktadır.
   O halde bu çözümün tezahürü, yani ete kemiğe börünme şekli bu temel üzerinde kurulacağına göre, bunun şekil ve formatının ne olduğu ortak islam ve tarih paydamızda bulabiliriz. Dediğimiz gibi perde arkasına vakıf olmamakla beraber, Kürtlerin ve Kürdistan’ın kendi içinde eyalet ve federasyon vs. gibi siyasal oluşum ve organizasyondan bahs edilmemektedir. Kanaatim o ki, bu kendini yönetme erki, Kürt ve Kürdistan meselesini üçayağından birdir. Biri, Milliyetin resmen tüzel kişilik olarak tanınması; İkincisi, dilin sadece eğitim ve öğretimde değil, kendi içinde resmi dil dâhil hayatın ve pazarın bütün alanlarında kullanılıp işlevleştirilmesi; Üçünüsü sisyasal organizasyon halinde, yönetim erkine sahip olunmasıdır. Bu üçünden biri eksik olursa mesele yine tamamlanmamış ve ötelenmiş olacaktır.

   Bu mektup münasebetiyle dünkü gün yanıma gelen mühim bir resmî memura böyle söyledim ki: Eski Said’in sergüzeşte-i hayatından harika üç vakıa, şimdi tahakkuk etmiş ki, ileride çıkacak Risale-i Nur’un kerameti imiş.
   Şöyle ki: 31 Mart hâdisesinde Hareket Ordusunun Başkumandanı Mahmud Şevket Paşa bana karşı fazla hiddetli iken ve Divan-ı Harb-i Örfîde beni muhakeme ettikleri gün, on beş adam karşımda darağacında asılı bir vaziyette Divan-ı Harb-i Örfî Reisi Hurşid Paşa benden sordu: “Sen şeriatı istedin mi? İşte şeriatı isteyenler böyle asılırlar.”
   Ben de “Şeriatın bir meselesine bin ruhum olsa feda ederim” dediğim halde ve beni mahkûm etmeye pek çok esbap—muhbirlerin iftiralarıyla—varken, benim müstesna bir surette müttefikan beraatime karar vermeleri..

   Yeis ve ucub... Ruh dünyamızın iki büyük düşmanı. En kısa ifadesiyle, yeis ‘kişinin cehennemini garanti görmesi’, ucub ise ‘cennetini kesin bilmesi’dir. Bir başka ifadeyle, yeis ‘Allah’ın rahmetinden ümit kesmek,’ ucub ise ‘O’nun azabından kendini emin sanmaktır. Halbuki hayrı da şerri de yaratan ancak Allah’tır. İnsan, hayrın ve şerrin sebeplerine müracaat etmekle, cenneti yahut cehennemi istemiş olur. İstemek kuldan, cevap vermek ise Allah’tandır. Şu var ki, istemek neticenin tahakkuku için kâfi değildir.
   Herşey, ancak Allah’ın dilemesi ve yaratmasıyla varlık sahasına çıkar. Allah Kelâmında ‘istikamet’ olarak ifadesini bulan rıza çizgisinin iki düşmanı vardır: ifrat ve tefrit. Bunlardan biri insanı yukarı doğru, diğeri ise aşağı doğru felâkete sürükler. Yeryüzünün ‘istikameti’ temsil ettiği düşünüldüğünde, güneşe doğru yaklaşmak ifrat, mağma tabakasına doğru inmek ise tefrittir; ikisi de insanı yakar, mahveder. İnsanı böylece yoldan çıkaran aşırılıkların bir halkası da ‘yeis ve ucub’dur.

   Med Zehra Merkezi Kürdistan Olan Uluslarası Bir Projedir.
  MED ZEHRA projesinde din ilimleri esas olup fen ilmi de işlenecekti.Bu hizmetle birlikte başta Kürt Halkı olmak üzere bütün İslam Halkı yararlanacaktı. Geç kaldık ve bedellerini ödüyoruz. Bu proje uluslararası bir projedir. Merkezi Kürdistan olsa da bütün İslam alemine hitap ediyor. Söz konusu projede 3 dil esas alınacaktı. Arapça vacip, Kürtçe caiz, Türkçe lazım  bu durum bölgeye göre değişiklik göstermekte. Kürt bölgelerinde Kürtçe, Türk bölgelerinde ise Türkçe Vaciptir.